Wat een onvergetelijke dagen hebben we tot nu toe achter de rug! We lieten de Chistau-vallei achter ons en zetten koers naar de machtige vallei van Ordesa. Een reis vol verrassingen, bijzondere ontmoetingen en overweldigende natuur.

De rijke historie van Boltaña

Onderweg naar onze nieuwe bestemming passeerden we het karakteristieke, oude bergdorpje Boltaña. Dit konden we natuurlijk niet zomaar voorbijrijden! We besloten de benen te strekken en klommen omhoog naar de ruïnes van het oude kasteel. Vlak bij de Ermita de Santa Lucía genoten we bij het bijzondere stenen piramidemonument van een waanzinnig weids uitzicht over de historische dorpskern en de ruige bergen.

Vanaf de kasteelheuvel kijk je recht neer op de restanten van de oude vestingmuren en fundamenten. Het contrast tussen de grijze, overgroeide stenen en het felle groen van de vallei is werkelijk schitterend. Als je daar tussen de eeuwenoude ruïnes staat en uitkijkt over de compacte stenen huizen en de kerktoren in de diepte, voel je de rijke historie van deze plek pas echt goed. Een perfect fotomoment!

Een spontane ontmoeting op het terras

Na de afdaling vonden we het hoog tijd voor een terrasje in het dorp. Daar deden we een ontzettend leuke, spontane ontmoeting! We raakten aan de praat met Frans & Lucienne en hun trouwe hond Dorus. Frans is net met prepensioen en samen maken ze met hun camper een fantastische rondreis die medio april al begon. Via Italië waren ze inmiddels op deze prachtige plek beland.

Gezellig onder de parasol op het dorpsplein genoten we van dit welverdiende rustmoment. Reizigers pur sang met een prachtig verhaal. Wat is het reizen met een camper toch een heerlijke manier om de wereld te ontdekken!

Frans & Lucienne (en Dorus!), als jullie dit lezen: het was ontzettend leuk om jullie ontmoet te hebben! Blijf met volle teugen genieten van het leven en van jullie geweldige reis!

Oog in oog met een spookdorp

Vervolgens vervolgden we onze route door de regio en kwamen we langs een totaal verlaten dorp. Midden in een uitgestrekt, groen grasveld stonden we ineens oog in oog met het verleden bij de indrukwekkende ruïnes. Het is bijna onwerkelijk om te zien hoe de natuur hier de regie volledig heeft overgenomen; de muren zijn ingestort, daken zijn verdwenen, en bomen en klimop groeien inmiddels dwars door de oude kamers en raamkozijnen heen. Een mysterieuze, maar ook ontzettend fotogenieke plek waar de tijd al decennia lijkt stil te staan.

De poort naar Ordesa: Torla

Als kers op de taart hebben we daarna het fotogenieke bergdorp Torla aangedaan, de absolute toegangspoort tot de Ordesa-kloof. Het dorp ligt er schitterend bij, genesteld tegen de groene heuvels met op de achtergrond de loodrechte rotswanden die machtig de lucht in schieten. Tussen deze authentieke stenen straatjes hebben we onszelf ook maar eens goed op de foto gezet. Wat een schitterende, veelzijdige dag!

Wandelen in het groene hart

We lieten Torla achter ons en trokken diep het Nationaal Park in. Tussen alle indrukwekkende autoritten door is het natuurlijk heerlijk om de benen te strekken in de natuur. Even poseren op het schaduwrijke wandelpad! Met de camera in de hand, de rugzak om en een goede zonnehoed op bleef de sluiterknop natuurlijk non-stop klikken. Elk hoekje biedt wel weer een nieuw, spectaculair uitzicht.

Al snel werden we beloond met een overweldigend panorama over de diepe, gletsjervormige vallei met hellingen die zover het oog reikt bedekt zijn met dichte, felgroene bossen. Diep in het dal baant de Arazas-rivier zich met een indrukwekkend kabaal een weg door de kloof. Het heldere, wit schuimende smeltwater dat wild tussen de bomen door kronkelt, vormt een schitterend contrast met de rust van het berglandschap. Als je hier stilstaat en de frisse berglucht inademt, besef je pas hoe immens en ongerept de natuur in de Pyreneeën is. Dit is genieten met een grote G!

Morgen gaan we naar Boi en laten we ons weer verrassen!