De Amsterdamse Waterleidingduinen (AWD) vormen elk voorjaar het decor van nieuw leven. In 2024 had ik het geluk om deze jonge vossenwelp van dichtbij te observeren. Dit jaar heeft Waternet terecht besloten om de specifieke kraamgebieden met linten en hekken af te zetten, omdat bezoekers te dichtbij kwamen. Deze eerste foto laat zien waarom we deze dieren moeten beschermen: de pure, kwetsbare blik van een jong dier dat voorzichtig de wereld ontdekt.

Ruimte om te leven en te schuilen

Wie goed kijkt, ziet hoe perfect de vacht van de welp opgaat in de droge takken en het hoge duingras. Op afstand vallen ze nauwelijks op. Juist deze natuurlijke dekking hebben ze hard nodig om veilig te kunnen rusten. Afgesloten rustgebieden zijn geen luxe, maar bittere noodzaak om te voorkomen dat de moedervos haar jongen door stress moet verplaatsen naar minder veilige plekken.

De eerste stapjes buiten de burcht

In de eerste weken blijven de welpen dicht bij de ingang van de burcht. Their motoriek is volop in ontwikkeling, wat zorgt voor een aandoenlijke, ietwat waggelende loop. Tussen de speelse sprintjes door nemen ze regelmatig de tijd om rustig te gaan zitten en de omgeving te observeren. Elk geluid van een ritselend blaadje of een zingende vogel trekt direct de aandacht van deze kleine jagers in de dop.

Het ontwaken van het jachtinstinct

Jong geleerd is oud gedaan. Op deze beelden is goed te zien hoe het jachtinstinct langzaam ontwaakt. Of de welp nu van opzij door het beeld beweegt of in een diepe, geconcentreerde sluiphouding recht op de lens afloopt: de focus is compleet. Hoewel het nu waarschijnlijk nog gaat om het vangen van een kever of een bewegend grassprietje, zijn dit de cruciale eerste stappen op weg naar absolute zelfstandigheid.

Intensief speuren en ontdekken

De wereld ontdekken doen welpen voornamelijk met hun neus. Met de kop dicht bij de grond ontgaat ze niets, en een klein puntje van de tong verraadt soms de opperste concentratie. Dat dit letterlijk met vallen en opstaan gebeurt, bewijst de modder op de snuit na een flinke graafpartij.

Na het wroeten in de aarde volgt steevast een flinke schudbeurt om het zand en de kriebelende insecten weer uit de vacht en de oren te krijgen—een komisch gezicht waarbij de oren door de snelheid alle kanten op vliegen. De transformatie gaat ondertussen razendsnel: binnen een paar weken veranderen de pluizige bollen wol in slanke vossen met opvallend lange poten.

Een appél op de bezoeker

De serie sluit af met dit indringende oogcontact. De nieuwsgierigheid van de AWD-vossen is prachtig, maar mag niet hun ondergang worden. Laten we genieten van de natuur, maar altijd de regels respecteren. Houd afstand, blijf op de paden en respecteer de afzethekken. Alleen zo zorgen we ervoor dat nieuwe generaties welpen ook in de toekomst veilig kunnen opgroeien in dit unieke duingebied.

Voor de goede orde: ik heb een telezoom gebruikt om voldoende afstand te bewaren.